Ik zal hen zeggen weg te gaan. - Mooi.
Ze zijn nooit goed genoeg. En dus zijn ze altijd teleurgesteld.
Ze doen nooit genoeg, werken nooit genoeg.
Ze waren nooit goed genoeg, niet als vader, niet als echtgenoot.
Ze zijn ontevreden over zichzelf, maar helaas ook over iedereen.
Je bent laat op. Voor jouw doen.
Ik had een van je tabletten genomen.
Dat doe je anders nooit.
Nou, hier staat het zwart op wit.
Als je eens las wat hij uitkraamt. Het is niet te geloven.
Ik moet ervandoor.
Hoezo ? Het is zaterdag.
Ik heb nog wat af te werken op de praktijk.
Het duurt niet lang.
STROUT VRIJ OP BORGTOCHT GEEN RISICO, ZEGT DE RECHTER
Wilt u uw bewijsje ?
Hallo.
Ik hoop dat ik niet ongelegen kom.
Helemaal niet. - Heb je terug van 50 dollar ?
Excuseer me.
Dank je, kindje.
Mag ik nog een andere tas ? - Ja, hoor.
Ja, nou, ik wilde...
even kijken hoe het met je gaat.
Ik heb geprobeerd je te bellen.
We logeren bij mijn moeder.
Ik heb je willen bellen. - Nee, dat zit wel goed.
Dr. Fowler, ik...
Ja, ik weet het.
Ik loog niet.
Ik loog niet die eerste keer. Het was...
Het kwam er zo uit.
Mrs. Fowler ?
Mag ik 'n pakje Marlboro ?
Hoe is het met de jongens ?
Gaat het goed met ze ?
Ik moet ervandoor.
Tot kijk.
Hoeveel van dit land is van jou ?
Dat vraag je telkens weer. Je weet de kreek aan 't andere eind ?
Helemaal tot aan het volgende strand. Zo'n 140 hectare.
Weet je wat ik ervoor betaald heb ?
Dat wil je niet weten.
En dat is de kleine Charles bij het zwembad.
Hij zag kans om helemaal alleen de lift naar het zwembad te nemen.
Dan was je vast apetrots. - En of.
Dat is Shannon in de rij voor... God, die achtbaan.
Weet je welke ik bedoel ? - Waren er lange wachttijden ?
Ja, soms wel.
Meer dan een uur.
Tenzij je natuurlijk zo'n Fast Pass had.
Wat is een Fast Pass ?
Nou, zoals je weet heb je al die verschillende landen.
Nou, dan neem je 'n Fast Pass.
Dat is zo'n magneetkaart en de machine geeft je 'n tijdstip
zodat je niet in de rij hoeft te staan. Je kunt er meteen in, en...
Zijn jullie al in Florida geweest ?
Hoeveel kleinkinderen heb je nu ?
Even kijken. Je hebt Charles en Shannon...
De drie groten... en dan de kleintjes.
Charles, Shannon, Mary, George, Wendy, Lee... Nou, elf dus.
Het moet enig zijn.
Willis zegt dat er geen gevaar is dat de familie uitsterft.
Het spijt me ontzettend, Ruth.
Ik flapte het eruit zonder nadenken.
Ik had er graag meer gehad.
Maar we hadden Frank
en Matt was net met z'n praktijk begonnen.
Het leek logisch toen.
De kleine Charles.
We hebben haast geen hout meer
en je weet hoeveel Daniels rekent.
Hiermee heb ik tenminste wat om in de herfst te branden.
Het is een sterk product
en het loon is behoorlijk.
We konden er de Subaru van kopen. - De rit was heel prettig.
'n Leuke auto. - Het is geen auto. Het is 'n kleine SUV.
Wat is dat nou weer, een SUV ? - Een sportief utilitair voertuig.
Het is een kleine jeep. SUV, kom zeg.
En een ATV en KFC...
Wat is dat nou met al die...
Die... - Acroniemen.
Het is te moeilijk om de dingen bij hun naam te noemen.
Wat is PMS alweer ? - Oké, ik ben een legermeid.
Ik ben tussen de jeeps opgegroeid.
Willy kan 't niet hebben dat ik meer weet over een mannending
dan hij. - Eentje maar ?
Je wordt bedankt. - Een man naar mijn hart.
Je hebt hier prachtwerk geleverd.
Die gordijnen heb jij toch niet gemaakt ?
Is dat antiek linnen ? - Min of meer.
Het zijn onze oude kussenslopen.
Ik heb alle oude spulletjes en prulletjes altijd bewaard.
Jou inclusief.
Net te laat.
Natuurlijk vindt ie 't maar niks bij Rekrutering.
De jongens komen zich melden,
hun dossier rolt en dan willen ze uitstel. Ik zou 't niet kunnen.
Of ze blazen 't helemaal af. - Zoals die ene knaap.
De hele papierhandel was klaar...
Jezus. - Ja.
En toen belden z'n ouders.
Ze belden David dat de jongen... Hij wilde absoluut weg en hij...
Hij nam z'n eigen leven.
Zoiets vergeet je niet.
Ik zou het niet kunnen.
Ik ga nu.
Kijk je ernaar uit om weer te beginnen ?
Je ziet er leuk uit.
FRANK FOWLER, U HEBT MISSCHIEN AL 10 MILJOEN DOLLAR GEWONNEN !
Dat was heel goed. Ik zat er even naast, maar...
Het komt in vlagen.
En dan niks.
Zoals een rust in muziek.
Geen geluid, maar o zo hard.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik voel een enorme woede.
Louise McVey
verloor enige jaren geleden een kind.
Misschien weet je het nog.
Ze had er vier. Het was de jongste, hé ?
Ze vertelde me over een visioen dat ze kreeg
toen ze hoorde dat haar dochter dood was.
Ze zag zichzelf heel ver verwijderd van de aarde.
En om de aarde heen liep een eindeloze rij.
Toen ze dichterbij kwam,
zag ze dat de rij bestond uit moeders die voorwaarts liepen.
Ze ging in de rij op en begon met ze mee te lopen.
Op een gegeven punt ging de rij uit elkaar,
en ze zei dat ze wist
dat de miljoenen vrouwen aan haar kant
de moeders waren die kinderen verloren hadden.
Daar bleek ze heel veel troost uit te putten.
Hoe was het meisje gestorven ? - Verdronken.
Een ongeluk bij het zwemmen.
We spelen het spel Texas Chase 'Em.
O, Jezus - Is er wat ?
Waarom kraam je van die onzin uit ?
Wat ? - We zijn niet in Vegas.
Het is 5-card draw of 7-card stud. - Dat zeg ik toch.
5-card draw, de boer zet in.
Carl ? - Etter.
Ik zet 'n dollar in.
Dollar erbij.
Zeg dan wat, in godsnaam.
Hou op met je fluwelen aanpak.
Moet ik m'n kaarten de hele avond aanstaren ?
'Er zijn dingen waar ik niet over praten mag.
Er zijn dromen die niet doodgaan.
Er zijn gedachten die een sterk hart week maken
en witheid op de wangen brengen
en een waas over de ogen leggen.
En de woorden van dat fatale lied
lopen als een rilling over me heen:
'De wil van een jongen
is de wil van de wind
en de gedachten van de jeugd
zijn lange, lange gedachten.'
Oké, je krijgt je twee dollar.
Ik volg.
Eentje. - Voor mij...
Allemaal. Geef er drie.
Zorg dat 't goeie zijn.
Sorry, dat is volslagen onaanvaardbaar. Ja, en wat zegt hij ?
Nee, dat kunnen we niet accepteren.
Een ogenblikje. - Sorry, Ryan Collit is er.
Met zijn moeder. - Ik bel u terug, goed ?
Ik ben om 4 uur terug, Janelle.
Sorry, Dr. Fowler, hij is net weg.
Ik moet hem spreken. Is hij gaan lunchen ?
Inderdaad.
Hij is aan de overkant.
Dank u.
O, hallo, Matt. - Hoi.
Ga zitten. - Dank je.
Mijn assistent, Jack. - Hallo.
Don... Dit is Ed.
Matt Fowler... En, hoe is het ?
O, het gaat wel.
Ik wou alleen een aantal dingen doornemen.
Als je geluncht hebt. - Natuurlijk.
We doen alles wat we kunnen. Heus.
Wat kan ik doen, Bill ? - Niks. Echt.
Het mag geen doodslag worden. Er moet toch iets zijn...
kan je niks opduiken, een bewijs ? Dat gebeurt vaker, toch ?
We doen echt alles wat we kunnen. Ik zal rechtuit zijn.
We hebben alleen Strout. Hij zegt dat ze vochten.
Dat is niet vast te stellen gezien de staat waarin het huis was.
Het beste wat je kunt doen, is afwachten.
We hebben het nog niet opgegeven. Doe jij dat ook niet.
Twee onderzoekers zijn ermee bezig.
Het is nog 'n prioriteit voor ons. We volgen een aantal sporen.
Er is nog een hoop te doen voor we
dit afronden en we doen ons best met wat we hebben.
Daar moet je ons in steunen. Je moet wat vertrouwen hebben.
Hij spijkert de knuppels boven z'n weegschaal
omdat de opschepper in aantocht is met z'n vangst.
Iemand vraagt Ivan wat de bedoeling is.
Een bericht, zegt de ouwe. En hij gaat weg.
Ik kom binnen en zie de honkbalknuppels tegen de muur, ja ?
Met een briefje er stevig voor.
Wat stond erop ?
'Hier zijn de knuppels als jij de ballen hebt.'
Hij heeft nooit meer aan onze fuiken gezeten.
Hé, Dr. Fowler.
O, hallo, Tim.
Heeft hij nooit...
Heeft hij nooit verteld wat er die dag gebeurd is ?
Ik zie Richard niet meer. Maar hij zou me toch niks zeggen.
Nee, natuurlijk niet.
Ik dacht alleen maar dat je
misschien geruchten had opgevangen.
Een van zijn makkers die misschien wat zei.
Zijn broers werken nog met jou, hé ?
Die zeggen toch dingen ?
Ik bedoel maar...
Als we iets konden vinden, iets concreets.
AI was het maar een verspreking.
Ik zal m'n oren openhouden.
Dank je.
Het is vreemd u hier tegen het lijf te lopen op deze plek, Dr. Fowler.
Ik had gehoopt dat we konden praten.
Ik wilde je zeggen hoe diep het me spijt...
En...
als er iets is wat ik ooit kan...
doen om...
met je te praten...
Ik moet aan de slag. Niks jatten. Dag, Mrs. Fowler.
Verder nog iets ? - 'n Pakje Marlboro Lights.
Dat is dan 14,95 met de sigaretten.
Dank u.
Hoe is het vandaag gegaan ?
Is er wat aan de hand ? - Aan de hand ?
Wat zou er aan de hand zijn ?
Wat wil je ? - Ik wil weten wat er is.
O, juist. - Je bent van streek.
Kunnen we ergens over praten ?
Praten ? Wij ? En als er iemand binnenkomt ?
Ze zouden denken dat 't een vergissing is.
Wil je praten of niet ? - Over onze dode zoon, bedoel je ? Nee.
Dat doen we nooit. Waarom nu dan wel ?
Wat kan ik doen, Ruth ?
Vergeet het, Matt.
Ga gewoon weg.
Wat wil je van me ?
Dat je ophoudt te doen alsof er niks gebeurd is.
Dat is wat ik wil.
Omdat ik niet gek word van verdriet.
Daar moet je emoties voor hebben. Je mag jezelf geen pijn doen.
Als je een wedstrijd rouwen wilt houden, zoek dan iemand anders.
Ik weet hoe jij rouw. Ga nog 'n biertje drinken.
Wat wil dat nou zeggen ?
Wat weet jij ervan ? Jij weet niks.
Jij weet niet wat ik doormaak.
Nee, ik weet niet eens of je wel iets doormaakt.
Maar dat is jouw keus, niet die van mij.
Het is mijn keus om niet uit te halen. Iemand van ons moet redelijk zijn.
Redelijk ?
Tjonge, Matt...
Van jou weet ik 't niet, maar ik mis mijn zoon.
Fijn dat jij tijd hebt om redelijk te zijn. Jij hebt Frank redelijkheid meegegeven.
Hij vond je ontzettend redelijk.
Wat bedoel je ?
Niks.
Bedoel je dat ik...
hier verantwoordelijk voor ben ?
Is het dat ? Nou...
Nou, dan zal ik je wat vertellen. Het is precies het tegenovergestelde.
Ik weet wat jij denkt.
Dat ik te goed was.
Volgens jou mocht hij van mij... - Alles !
Alles ! - Ja !
Waarom kwam hij niet naar jou toe ? - Naar mij luisterde hij niet.
Precies ! - Hij vertrouwde me niet.
Omdat je niet luisterde. - Maar jij wel.
Je knipoogde naar hem. Je moedigde hem aan.
Je wou wat hij had. Haar. - Dat meen je niet !
Je weet het ! Je wou 'r, maar kon 'r niet krijgen.
Daarom liet je hem begaan. Om ervan te genieten via je zoon.
Je weigert te erkennen dat Frank stierf
voor jouw droomgriet !
Weet je waarom onze zoon stierf ? Wil je het echt weten ?
Hij was niet om mij bij haar. Hij was met haar omwille van jou.
Jazeker. Omdat jij zo heerszuchtig bent...
zo dominant...
zo woedend dat hij het was !
Onze enige zoon. - Dat is niet waar !
Ja, toch wel.
Als kind zei je hem al dat hij 't altijd verkeerd deed.
Ik weet nog dat je hem ooit uit een sportwedstrijd sleepte
en naar huis stuurde omdat hij z'n handschoen neergegooid had.
Hoe oud was hij ? Negen ?
Alles wat hij deed, was verkeerd.
Nou, wat was er mis met hem, Ruth ?
Je bent zo onverzoenlijk.
Dat ben je. Dat zijn z'n eigen woorden.
En mij behandel je verdomme net zo. Het is vreselijk om zo te zijn.
Je bent verbitterd, Ruth.
Beschuldig me zoveel als je wilt, maar bekijk jezelf eens verdomd goed.
Ik wou alleen praten over wat er gebeurd is, Matt.
Wil je dat ik voor je opensta ? Je omhels ?
Je beangstigt me.
Hoe kan ik met je praten ?
Soms kan ik je niet eens aankijken.
God.
Dat zal beslist de politie zijn.
Ik ben Kristen Gellar van de Turnvereniging.
We verkopen snoep en worden gesteund door Tandy
om naar Oahu te kunnen reizen voor het kampioenschap.
Oké, ik wil best wat kopen.
We hebben een aanbieding van zes repen voor 10 dollar.
Oké, die neem ik.
Zal ik helpen ? - Houdt u dit even vast.
Dank u.
Hier heb je 10 dollar. - Dank u wel. Hier.
Zes repen ? - U kiest wat u maar wilt.
Wat ik daarnet zei...
Dat recht had ik niet.
Niemand...
Niemand moet ooit zulke dingen te horen krijgen.
Het spijt me ontzettend.
Het is in orde.
Je hebt gelijk, Matt.
Ik ben verschrikkelijk.
Alsjeblieft, alsjeblieft, niet doen.
Ik maak je geen verwijten.
Alleen...
Het meisje kwam vandaag naar school...
en ik kon het haar niet vergeven.
Ik was...
Ik was zo...
Het spijt me. Ik voel ontzettend veel...
Ik voel ontzettend veel woede.
Dat is wel goed.
Maar...
Ik heb hem gezien. Ik zie hem voortdurend.
Ik weet het. Ik...
Ik weet het. In zijn kamer zou ik soms zweren dat hij er is.
En vandaag bij het verkeerslicht
kon ik zweren dat Frank... - Niet Frank.
Nee, Richard.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Waar heb je hem gezien ?
Overal. In de stad, in de supermarkt. Ik heb hem gezien...
Ik heb hem in South End gezien.
Hij lachte naar me, Matt.
Ik loop hem voortdurend tegen het lijf.
Hij lachte.
Het is Oké. Het is Oké, het is Oké.
Lieverd, kom je naar bed ? - Straks. Matt is er nog.
O, nou... Hallo, Matt.
Als je naar bed komt, breng je dan m'n pillen mee ?
Op de bovenste plank, van toen de kinderen hier waren.
Oké. Dank je, lieverd.
Borgtocht was nooit bij me opgekomen.
Ik dacht jaren van hem af te zullen zijn.
Weet je wat ik gehoord heb ?
Hij houdt 'n bar open in Old Orchard Beach voor 'n vriend van hem.
Zelfs de grootste etters hebben vrienden.
Niemand kent hem daar, en anders drinken ze toch maar wat ie serveert.
Ik haat hem, Matt. Vroeger op school was hij al zo.
Weet je wat ie krijgt ? Hooguit 5 jaar. - Ja, ik weet het.
Weet je nog, die vrouw 7 jaar geleden ?
Ze schoot haar man dood en kieperde hem van 'n brug.
Ze hield vol dat niemand haar hielp.
Weet je wat ze nu is ? Secretaresse in Searsport.
En waar is de kerel
die haar hielp ?
Ik zou er kapot van zijn, Matt.
Echt waar. Maar...
Hebben jullie nooit overwogen om...
te verhuizen ?
Ja, dat hebben we.
Het zou niks uitmaken.
Ik heb afgesloten. Ik loop mee.
Tot morgen, Richard. - Wacht.
Zin in 'n borrel thuis ? - Nee.
Toe nou.
Een andere keer misschien. - Eentje maar.
Toe nou !
Ook goed.
Kutwijf !
Wat moet je hier ?
Is er iets wat ik
voor je kan doen ?
Niet praten. - God.
Doe het portier open en stap in.
Wacht even. Rustig nou maar.
Goed, goed, goed.
Openmaken.
Is er iemand bij jou thuis ?
Vanavond niet. - Mooi.
Rijd naar huis.
Rijd langzaam. Trek geen aandacht.
Hij deed 't met mijn vrouw, Dr. Fowler.
Niet praten.
We gaan naar de achterdeur. En hou je mond.
Maak licht.
Waar is je koffer ? - Mijn koffer ?
Ja, waar is hij ? - In de slaapkamerkast.
Oké, dan gaan we daar naartoe.
Bij elke deur blijf je staan en doe je het licht aan. Lopen.
Hier is geen schakelaar.
Waar is het licht ? - Naast het bed.
Doe maar.
Zitten.
Op het bed.
In welke kast ?
Waar staan de koffers ?
Ik wilde het uitpraten met Natalie.
Ik probeerde de dingen te lijmen. Maar het ging niet.
Ik kon niet praten. Hij was er altijd.
Het was een ongeluk. Ik ga de cel in.
Ik zal er oud worden. Volstaat dat niet ? - Je gaat de cel niet in.
Pak kleren voor warm weer.
Laat u me gaan ? - Je neemt de benen voor het gerecht.
Wat ?
Doe het.
Doe het !
Het is dat proces, zie je. Mijn vrouw en ik kunnen het niet aan.
Daarom ga je weg. Ik heb je ticket.
Mijn vrouw ziet je voortdurend. Ik kan er niet meer tegen.
Dank u, Dr. Fowler.
Als ik m'n jongens wilde zien, was hij er.
Soms bleef hij daar slapen.
Dat weet ik van Duncan.
Het spijt me. - Zo is het genoeg.
Ik moet dingen uit de badkamer hebben.
Lopen. - Ik moet plassen.
Ga je gang.
Wacht.
SPOREN MET AMTRAK
Lopen.
Ze gaan me op de passagierslijst vinden. - Ik heb jouw naam niet opgegeven.
Daar komen ze achter. Anders had ik 't zelf ook wel gedaan.
Jij was alleen. We hebben alles geregeld.
Wie is 'we' ?
Start de motor. Rijden.
Zo laat vertrekken er geen vliegtuigen meer.
Neem weg 73 naar het noorden.
De luchthaven is in het zuiden.
Iemand zal je 'n tijd bewaken...
... en dan naar de luchthaven brengen.
Zet de radio aan.
Zoek de sportwedstrijd. - Het is na enen.
Er zijn herhalingen.
Niet meer praten.
Keren. - Waarom ?
We hebben de afslag gemist. Keren !
Er is hier niks, Dr. Fowler.
Waarom gaan we niet naar de luchthaven ?
Je wilde je auto daar toch niet achterlaten ?
Ik krijg twintig jaar, Dr. Fowler.
Dan zal ik 53 zijn.
Da's een jaar jonger dan ik nu ben.
Waar zijn we ?
Bijna op onze bestemming.
Zet de motor af. Laat de lichten aan.
Is dit uw blokhut, Dr. Fowler ? - Nee. Pak je spullen.
O, Mr. Grinnel. - Geef maar hier.
Wacht.
Pak aan.
Wat heb je gedaan ? Dat was de afspraak niet.
Hij...
Hij ging ervandoor.
We zouden wachten en hem in het bos afmaken.
Ik kon niet wachten.
Ik ga de tractor halen.
Wacht.
Kom, we moeten ervandoor.
Schiet op, man.
Hoe laat is het ?
Tien voor vier.
We hebben 'n uur verloren.
Het spijt me. - Ja.
Hoogwater.
De mensen mogen vissen, Matt.
Klotebrug. - Het spijt me, Willis.
Ik ben een keer in z'n hutje geweest.
Het stonk vreselijk.
Hij zuipt meer dan jij en ik samen.
Laten we hopen dat ie al onder de olie was.
Dadelijk is Katie d'r tablet uitgewerkt.
Heb je het gedaan ?
Is alles goed met je, Matt ?
Er hing een foto van hem en Natalie aan de muur.
Wat is er, Matt ?
Zoals ze lachte...
Wat ?
Ik weet het niet.
Waar heb ik m'n hoofd ?
Je hebt vast honger.
Wil je koffie ?
Voor Andre Dubus (1936 - 1999)
Naar zijn roman Killings